به نام خدا
فال هاي عجيب به ديوان حافظ
قرآن پژوه معاصر آقاي بهاء الدين خرمشاهي مي گويد: يکي از دوستانم نقل مي کرد که در يکي از شهرستانها، با يکي از فضلا به نام آقاي « اويسي»- که در حال حاضر نيز رئيس حوزه ي علميه ي همان شهر است- بحث و گفتگويي در باب حافظ و سعدي و غزلسرايان ديگر داشتيم.
جناب « اويسي» مي گفت: من به اندازه ي شما به شعر و هنر حافظ اعتقاد ندارم، سعدي را غزلسراي بهتري مي دانم. بحث بالا گرفت و سر انجام به جناب اويسي گفتيم که آيا حاضريد در اين باب به ديوان حافظ، تفأل بزنيد و ببينيد خود حافظ در اين باب، چه مي گويد؟
آقاي « اويسي» از اين تهديد و تحدّي، هراسي به دل راه نداد و گفته بود: بله، حاضرم. سپس طبق آداب، فال زده بود و چنين پاسخ شگرفي گرفته بود:
من از جان، بنده ي سلطان اويسم
اگـر چـه يـــادش از چـاکــر نبـاشـد
کسي گيــرد خطـا بــر نظـم حافـظ
که هيچش لطـف در گــوهـر نبـاشد

(مجله ي کيهان فرهنگي(حافظيه)،سال پنجم، آبان67،ص25،استخاره و تفأل،ص144)

به نام خدا
در جريان حمله ي افغانها به ايران در سال1136 فرمانده ي سپاه افغان که وارد شيراز شد
به "مگس خان" شهرت داشت. اوبر سر قبر خواجه حافظ آمد و براي دهن کجي به شيعه،
 خواست مقبره ي او را خراب کند، جمعي او را ممانعت کردند و قرار گذاردند که به ديوان خواجه
تفأل بزنند، اين شعر آمد:
 اي مگس عرصه ي سيمرغ نه جولانگه توست
عِــرض خود مي بــــري و زحمت ما مي داري