بسم الله الرحمن الرحيم

روش مبارزه  ي عمرو عاص و سياست امروز استکبار

در يک از روز ها علي (ع) به معاويه پيام داد چرا بايد مردم را در ميان خود به کشتن دهيم؟

خودت به جنگ من بيا و هر کدام ديگري را کشت عهده دار خلافت شود، معاويه به عمرو عاص گفت :«عقيده ي تو چيست؟

 گفت :« اين مرد به تو انصاف داده است، به جنگ او برو ، معاويه گفت: مرا به خودم مغرور مي سازي ؟

چرا به ميدان جنگ با او بروم و حال آن که قبيله هاي عک و اشعري ها زير فرمان من هستند و از من حمايت مي کنند.

و اين بيت را خواند: « پادشاهان را با جنگ تن به تن چکار و حال آن که بهره ي مبارز پاره گوشتي از شاهين و باز است».

معاويه ازاين جهت بر عمرو عاص خشم گرفت و چند روزي او را نپذيرفت تا آن که عمرو عاص به معاويه گفت :

« فردا بامداد من به جنگ علي (ع) خواهم رفت ».

بامداد عمرو عاص به ميدان آمدو ميان دو لشکر ايستاد و اين رجز را خواند.

«زره مرا بر من استوار کنيد که گشوده نشود، ورزي براي همدان و روزي براي صدف است.

تميمي ها همچنان روزي دارند مگر آن که منحرف شوند و براي ربيعه روز دشواري است،

چون مانند شتر خشمگين به حرکت درآيم آنان را با نيزه هاي استوار نيزه خواهم زد ».

و بانگ برداشت که اي اباحسن به جنگ من بيا که من عمرو عاصم، و علي (ع) به ميدان آمد،

 نخست با نيزه جنگ کردند و کاري از پيش نبردند، علي (ع) شمشير خود را بيرون کشيد و بر عمرو عاص حمله کرد

 و چون خواست بر او فرود آورد ، عمرو خود را از اسب فرو افکند

 و يکي از پاهاي خود را بلند کرد و عورتش آشکار شد.

 علي(ع) روي خود را از او بر گرداند و رهايش کرد.

و چون عمرو عاص پيش معاويه بر گشت، معاويه به او گفت :« خدا را شکر کن و از سياهي نشيمنگاه خود سپاسگزار باش »

.(الأخبار الطوال،أبي حنيفة أحمد بن داود الدينوري،م282ق/176-177)