به نام خدا

پيامبر برای يک سفر که از مدينه خارج شد، علی(ع) را جانشين خود کرد!

أبو الحسن الرفاء به ابن رامين فقيه گفت:وقتی پيامبر (صلی الله عليه و آله) [برای غزوه ی تبوک] از مدينه خارج شد، کسی را جانشين خود نکرد؟

گفت: چرا! علی (ع) را جانشين خود نمود.

گفت :چرا به اهالی مدينه نگفت خودتان [سرپرست] انتخاب کنيد زيرا شما بر گمراهی اجتماع نمی کنيد؟

گفت : از نافرمانی و فتنه بر آنان می ترسيد .

گفت : اگر فسادی در بين آنان رخ می داد هنگام بازگشت آن را اصلاح می فرمود.

گفت : اين سخنی معتبر است .

گفت : آيا برای پس از مرگ خويش کسی را جانشين خود نمود؟

گفت : نه.

گفت: مرگ پيامبر از سفرش عظيم تر است؟ پس چگونه برای بعد از مرگ خويش بر امّت ايمن يافت آنچه را که در سفر از آن خوف داشت با اين که خود زنده و بر آنان مسلط بود؟ در اينجا ابن رامين به سخن ادامه نداد.( به اصطلاح عاميانه کم آورد!)
 (مناقب ال ابی طالب،ج:1،ص:258)